Costa Daurada

Inleiding

In het noordoosten van de Spaanse Middellandse-Zeekust, is de meest zuidelijke van de provincies van Catalonië. Klimatologisch en geografisch kunnen we het onderverdelen in twee zones: de kuststrook die, over ongeveer 212 Km, vanaf Cunit tot aan de oevers van de rivier La Sénia, bestaat uit een verbazingwekkende aaneenschakeling van heerlijke zachte zandstranden, en het binnenland.
Een immer blauwe en kalme zee omspoelt het kustgebied; in het binnenland, landschappen waarvan de kleuren versmelten onder het helderlevend zonlicht en die aan de silhouetten van de johannesbroodbomen, de wijngaarden, de amandeltuinen, hazelaars en olijfboomgaarden een welhaast Hellenistische gratie ontlenen. in de zomer schommelt de temperatuur er tussen de 23 en 25 graden celsius, maar de lucht wordt er voortdurend verkoeld door de aanhoudende zachte zeebries. Het winters klimaat is zeer zacht. Andere kenmerken van het Tarragonees klimaat zijn de geringe jaarlijkse neerslagcijfers en het buitengewoon hoge aantal onbewolkte en zonnige dagen in elk willekeurig jaargetijde.

De hoofdstad

Deze Middellandse Zeestad bij uitstek werd gegrondvest door Publius Cornelius Scipio gedurende de tweede Fenicische oorlog (218 v.Chr.) en bezit nog alle kenmerken van die grote stad waar zich ooit de Romeinse legioenen vestigden. De klassieke grondslagen van Vitruvius zijn terug te vinden in het Pretorium, het circus, het amfitheater, het aquaduct, het forum, het theater, in de muren en de torens en in de opzet van de stad zelf. De stad is gevestigd op een rotsachtige heuvelrug vanwaar hij afdaalt totdat hij samenvloeit met het kabbelende water. De kathedraal is een bijzonder typisch voorbeeld van een middeleeuwse tempel; de stad was de hoofdstad onder de kroon van Aragón tot Jaime II en werd vervolgens de hoofdstad van de kerkelijke provincie van Tarragona. De Romeinse wegen waren ooit dezelfde als de huidige straten en pleinen; het plein van La Font ligt over wat eens de arena van het circus was en de haven is een uitloper van de ooit door de Romeinen aangelegde pier.

Tarrgona

Tarragona is een stad die werd gevormd uit een opeenvolging van generaties en culturen. Heden ten dage loopt hij, vanaf de as van La Rambla, een zone met voornamelijk woonbestemming, begonnen rond 1854 en een gewaagd voorbeeld van moderne stedenbouw, uit tot aan de oevers van de rivier Francoli. Het Passeig Arqueològic, die langs het ommuurde gedeelte loopt, La Seo en Het Balkon van de Middellandse zee, El Balcón del Mediterràneo, vormen de belangrijkste trekpleisters van waaruit men een wijds uitzicht heeft over de velden en het water, met op de achtergrond de gebergten Sierra de Prades en Llaberia en de smetteloze lijn van de horizon. De hoofdstad telt 110.000 inwoners. De stranden volgen elkaar op tot aan de monding van de rivier Rio Gaià en de boerderijen verschuilen zich tussen de naaldbossen en het typische laaggebergte met haar eigen akkerbouw. Een ideale stad om te wonen, met alle voordelen van een hoofdstad en geen enkel nadeel van een overbevolkte agglomeratie.

De muren

In het hoger gelegen stadsdeel is ongeveer 1000 meter bewaard gebleven van de ooit vier kilometer lange Romeinse muur op megalithisch fundament. in het geheel kunnen verschillende aspecten worden onderscheiden: het megalithische, bestaande uit grote rotsblokken die dienst doen als basis voor het klassieke fundament van blokken natuursteen, bewerkt of glad, al naar gelang het tijdperk van aanleg en het werk uit de middeleeuwen toen de weergang werd voltooid. Zeven verdedigingstorens en de sluippoorten voor de toegang van de bevolking vormen een uniek geheel dat verder werd verfraaid vanaf 1933 toen het Passeig Arqueológic werd geflankeerd door reproducties van klassieke beeldhouwwerken.

De kathedraal

Het Christendom wortelde snel in Tarraco; we weten dat hier de Heilige Paulus tijdens zijn verblijf in Hispania heeft gepreekt. De Tarragonese kolonie was een belangrijk centrum voor de verspreiding van het nieuwe geloof over het gehele noorden van Spanje, getuigenis hiervan is de kathedraal, met middeleeuws grondplan waarvan de bouw werd aangevangen tussen 1170 en 1180 en afgebouwd halfweg de 14o eeuw. De Romaanse stijl en gotiek zijn er op doordachte wijze samengevoegd en geven het gebouw een bijzondere grandeur. Het grondplan is volgens het Latijns kruis. De abside is Romaans, evenals het onderste deel van het kruis. De rest van het bouwwerk is gotisch, waarvan vooral de voorgevel zich onderscheidt met een groot centraal roosvenster en magnifieke beeldhouwwerken. Eenmaal binnen springt het imposante altaarstuk van het hoofdaltaar in het oog, een van de beste meesterwerken van de 15o eeuw, met scènes uit het leven van de heilige Tecla van de hand van de beeldhouwer Pere Joan. Voorts verdienen speciale vermelding het liggende beeld van de Patriarch Aartsbisschop Juan de Aragón (1334), het koor met het prachtige gestoelte(15o eeuw) en de kapellen aan beide zijkanten. In het claustrum, gebouwd in de 13o en 14o eeuw met Romaanse en gotische elementen, onderschelden zich de toegangsdeur vanuit de tempel, de kapitelen onder de bogen en de kapel van het Corpus Christi, heden ten dage gebruikt als museum voor gotische schilderkunst.

Musea

Het archeologisch museum of "Museo Arqueológico" is gehuisvest in een nieuwe aanbouw van de Toren van het Pretorium. In de kelders is de structuur van de muur te bezien. Het museum is bijzonder interessant om kennis te nemen van de oorsprong en geschiedenis van de stad. Bijzondere aandacht verdienen de beelden van de keizers, voorbeelden van Griekse invloed, verscheidene sarcofagen, interessante mozaïeken, een serie oude munten, voetstukken, gedenkstenen enz...
Dichtbij bevinden zich het pretorium en de gewelven van het circus. Het aanzienlijke Romeins bouwwerk (1o eeuw), gedeeltelijk verbouwd in de middeleeuwen (ook bekend als Castell de Pilato) dat in verbinding staat met een deel van de gewelven van het Romeinse circus (dat een ruim deel van de huidige stad besloeg), met resten van de tribunes en een van de toegangen. In het pretorium zetelt het geschiedkundig Museo de Historia de Tarragona, met indrukwekkende stukken uit Romeinse oudheid (sarcofaag van Hippolytus, een meesterwerk geborgen uit de zee in 1948, mozaïeken, keizerlijke bustes uit marmer, epigrafie,enz...) en middeleeuwen. Op een kilometer van de stad, waar eens de oude necropolis lag, bevindt zich het "Museo Paleocristno", met een interessante tentoonstelling over begraafplaatsen uit de 3o tot 5o eeuw, van luxueuze sarcofagen tot bescheiden dakpangraven en amfora's voor de begrafenis van kinderen. Tevens zijn resten te zien van een christelijke basiliek en waardevolle collecties van mozaïeken, ceramiek, metaal, glas en kleine stukken uit marmer, waaronder een heel mooie pop.
Het Romeins amfitheater van Tarragona ligt in het oosten van de stad, buiten het voormalig ommuurde gedeelte en dicht bij het huidige strand Playa de El Mlracte. Daar was het waar openbare spektakels werden gehouden, gladiatorengevechten en strijd met wilde beesten, met een capaciteit voor ongeveer 12.000 toeschouwers. in het jaar 259 na Chr. werden de martelaren bisschop Fructuoso en zijn diakenen Augurlus en Euloglus er opgeofferd. in de 6o eeuw werd er ter hunner nagedachtenis een basiliek gebouwd, en in de 12o eeuw verrees hierover de Romaanse kerk van Santa Maria del Miracle.

Monumenten in de omgeving

De sporen van Rome zijn eveneens terug te vinden in de omgeving van Tarragona in verschillende monumenten die een bezoek zeker waard zijn. De Toren van de Scipio's,aan de oude Via Augusta, is een grafmonument uit de 1o eeuw, gevormd uit drie vierhoekige in formaat aflopende elementen. Aan de voorkant zijn twee manspersonen uitgehouwen die godheden voorstellen die verband houden met het begrafenisritueel.
Op vier kilometer van de stad, bij de weg naar Lleida, bevindt zich een magnifiek stuk Romeinse bouwkunde; het aquaduct, bekend als Puente del Diablo of duivelsbrug, mogelijk uit de periode van Trajanus. Het heeft een dubbele bogenrij en is 217 meter lang. Doordat het in perfecte staat van onderhoud is is het van grote monumentale waarde. Over de Via Augusta, op 20 kilometer van Tarragona, staat de poort Arco de Barà. Hij bestaat uit twee massieve natuurstenen blokken, verbonden door een halfronde boog. Belde gevels zijn versierd met twee paar valse geribbelde Corinthische zullen (2o eeuw). Op 6 kilometer van Tarragona ligt de steengroeve "El Mèdol" vanwaar de stenen komen die werden gebruikt in de Romeinse bouwwerken. Opvallend is de monoliet in het centrum, bekend als "L'Agulla del Mèdol". In de buurt van het nabij gelegen dorp Constanti, op 5 km van de stad, staat een waardevol grafmonument, het Mausoleum van Centcelles, uit de 4 "eeuw. De kern van het mausoleum bestaat uit twee delen met vierkant grondplan. Uit toeristisch oogpunt interessant zijn de mozaïeken van de koepel met bijbelse scènes als Daniël in de leeuwenkuil, het schip van Jonas en de drie jongelingen in de oven van Babylonië. Binnen de gemeentegrenzen van Altafulla, op een licht naar de zee aflopende heuvelrug staat de Romeinse villa Els Munts. Het betreft een groot landhuis, bewoond van halfweg de 1o eeuw na Chr. tot begin 5o eeuw. De adellijke vertrekken waren gedecoreerd met mozaïeken en marmer en het beschikte over drie thermae of badhuizen.

De moderne stad

De moderne stad heeft over de afgelopen 25 jaar zijn bebouwd oppervlak verdubbeld. in de richting van Barcelona en van het binnenland volgen de voortdurend groeiende woon- en villawijken elkaar op. In het centrum van de stad, de Rambla Nova, typische laan, die uitmondt op het Balkon van de Middellandse zee, het plein van Jacint Verdguer, zeer modern van architectuur, de Rambla Vella, de Via de l'lmperi Romà het Plaza Imperial Tarraco, knooppunt van alle Tarragonese verbindingswegen. De moeite waard is ook een bezoek aan de typische zeemansbuurt van Tarragona, bekend als El Serrallo, waar de kleurige noot wordt toegevoegd door het spektakel van de binnenlopende vissersvaartuigen en de populaire veiling in de vishal die sinds mensenheugenis onveranderd is gebleven.

De Costa Daurada

Van Cunit tot Les Cases d'Alcanar, uiterste punten van de kuststrook van deze provincie en langs de volle 212 Km, volgen de wijdse en magnifieke stranden, de indrukwekkende klippen, de prachtige kaap begroeid met naaldbomen en de kleine baai elkaar op. In de hoofdstad zelf ligt het strand Playa de El Miracle, en iets noordelijker die van "l'Ambassade", "Savinosa", "Dels Capellans" en "Llarga", waarvan het einde overgaat in de "Punta de la Mora", de punt van de Moorse, met uitkijktoren uit de 16o eeuw. De dorpen Altafulla en Toredembarra, in de schaduw van hun zware kastelen, richten zich strandwaarts met hotels en urbanisaties. Dan, verder naar het noorden, Comarruga en Sant Salvador, twee voortreffelijke stranden, het eerste kosmopolitisch van aard, het tweede afgezonderd. Tot slot, de stranden van Calafell, Segur en Cunit, alle voorzien van moderne toeristencomplexen. Landinwaarts stuiten we direct op de dorpen Creixell, Sant Vincenc, de Calders, Clarà Calafell en Cunit, in de rug gesteund door beboste heuvelruggen.
In de andere richting, vanuit de hoofdstad in ongeveer zuidwestelijke richting vormt de kustlijn een vele kilometers lange boog waar we ten eerste aantreffen het strand van La Pineda, met lommerrijke bossen en uitlopende in het strand El Recó. Al snel stuiten we daarna op de kaap van Salou tussen de baaitjes, heuvels en kronkels waarin zich vele hotels en appartementencomplexen verschuilen. Salou, met zijn natuurlijke haven, is een internationale toeristische trekpleister. Verder in de richting van Valencia stuiten we op Cambrils, pittoresk plaatsje met sterke zeemanssfeer, een uitstekend strand en een belangrijke vissershaven, op de achtergrond waarvan zich groots de silhouetten aftekenen van Colldejou en Llaberia. Verder zuidelijk liggen de stranden van Mont-Roig en l'Hospatilet del infante en het dorp L' Amletlla de Mar met een zeer bekoorlijk vissershaventje.
Na het massief van Balaguer bereiken we de Delta de Ebro, uitgestrekte vlakte van meer dan 500 vierkante kilometer die in waaiervorm uitloopt in zee. Bezaaid met rijstvelden en doorkruist door de armen van de Ebro en talloze irrigatiekanalen. Zijn soms zeer uitgestrekte meren bieden een overvloed aan vis en wild. Wijdse verschillende kilometers lange stranden, afgewisseld met kleinere, verstopt tussen verholen deltaatjes. In de streek, twee belangrijke plaatsen: Amposta, bevloeid door de Ebro, en de havenstad Sant Carlos de Ràpita, die Koning Karel III een grote toekomst had toegedroomd.
We eindigen de Costa Daurada, de goudkust, met de vlakte van Alcanar met zijn uitgebreide sinaasappel- en citrusvruchtenteelt. De stranden daarvan, met als bewoond centrum Les Cases d' Alcanar, zijn de laatste van de Tarragonese kust.

Santa Maria de Poblet

Het klooster van Santa Maria de Poblet ligt in de streek van La Conca de Barberà tussen Vimbodi (tot welks gemeentegebied het behoort) en L'Espluga de Francoli, aan de voet van de noordelijke helling van de bergen van Prades. Het ligt ingebed in een prachtig landschap waar overal overvloedig water uit de bronnen welt, dicht bij het uitgestrekte bos van Poblet met zijn gevarieerde en lommerrijke vegetatie dat vroeger behoorde tot de vele kloosterdomeinen.
Poblet vormt een indrukwekkend architectonisch geheel en mag worden gerekend tot de belangrijkste kloostermonumenten van europa. Afgezien van de magnifieke kerk, een opzienbarend voorbeeld van de kunst van de cisterciënzers, zijn bijna alle bouwwerken bewaard gebleven die tot stand kwamen naar gelang de bloeiende en expansieve gemeenschap uitdijde onder de bescherming van de vorsten van de Catalaanse- Aragonese Confederatie, vooral sinds Peter III de Plechtige (1336-1387) het klooster tot pantheon van het vorstenhuis maakte.
Het geheel werd gebouwd tussen de 12o en 17o eeuw en is op moderne wijze gerestaureerd.

Santes Creus

Het klooster van Santes Creus ligt in de streek van Alt Camp in het gemeentegebied van Aiguamúrcia en verrijst daar uit een verscholen vallei bij de rivier Gaià in een harmonieuze omgeving, waar populieren en hazelaars elkaar langs de oevers verdringen naast wijngaarden en amandeltuinen, omringd door olijfbomen; daar waar de vallei zich opent temidden van kleine bosjes in een uitgesproken mediterraan landschap. Het magnifiek architectonisch geheel, van groot belang door de overweldigende monumentale schoonheid en de strikte trouw aan de traditie van de cisterciënzers, klimt op tegen de linker oever van de Gaià omringd door voormalige bijgebouwen die mettertijd zijn verbouwd tot woningen en nu het kleine dorp Santes Creus vormen.
Zowel de aanblik als de geschiedenis vertoont sterke gelijkenis met die van het klooster van Poblet, maar tegelijkertijd vertoont het duidelijke verschillen. De wijdse opzet en grotere weelde van El Poblet worden gecompenseerd door de bijzondere lichtval die Santes Creus te danken heeft aan zijn ligging en door de gezellig aandoende afmetingen van zijn subtiel elegante vertrekken.
Chronologisch verliep de bouw van de 12o tot de 17o eeuw, al naar gelang de dynamiek en behoeften van het klooster.

El Priorat

De streek van El Priorat omvat alle landgoederen binnen het uitgestrekte amfitheater dat wordt gevormd door de bergketens van La Llena en El Montsant in het noorden, het gebergte van La Argentera en Les Moles de Colldejou en Llaberia in het oosten en de Montalt en de bergen van Tivissa in het zuiden. De gehele streek ligt in een enkel rivierdal, dat van de rivier Siurana met zijn voornaamste zijtakken.
Het gebied wordt traditioneel verdeeld in drie zones, het noordelijke of Hoog Priorat het eigenlijke Priorat en het Laag Priorat. De grondsoort uit het paleozoïcum, het leisteen, beslaat praktisch geheel centraal Priorat en de aaneenschakeling van heuvels en kloven vormt een van de meest karakteristieke landschappen uit deze contreien.
De druiventeelt is immer van zodanig belang geweest in deze streek dat we, als we het woord Priorat horen, automatisch aan wijn denken. De Kartuizer van Escaladel bevorderde vanaf het eerste begin sterk de wijnbouw en deze werd al spoedig de belangrijkste agrarische activiteit. De samenstelling van de grond en het eigen klimaat verschaffen de wijn enkele zeer speciale en karakteristieke kwaliteiten. Zowel de blauwe Priorat tafeldruif als de ouderwetse gulle witte genieten als nagerecht een wijdverbreide faam.

Gastronomie en wijnen

Door zijn verbondenheid met de zee draait de keuken om de vis.
De "salsa de romesco" is het Tarragonees gerecht bij uitstek. De voortreffelijke oliën van Camp, de typische paprika's en het geheim dat de vissers elkaar van generatie op generatie overdragen vormen de ingrediënten van deze saus. De invloed van de romesco bestrijkt een prefect afgebakend gebied dat het gehele "Camp de Tarragona" beslaat en reikt tot de bergen van Prades. De moeite waard zijn ook de vissoep, de "rossejat", de "musola", en de tonijn, de "suquets", gekruid met safraan en paprikapoeder, de inktvis opgebakken met aardappels en knoflook, de "tortilla de chanquete" (visommelet) in het voorjaar, de knoflooksaus "allioli" bij de mosselen en slljkmosselen en de "calcotada". De basis van deze laatste is de "calcot", een malse, witte en zeer zoete ui die, geroosterd boven een pittig vuur, een ware delicatesse wordt. De traditionele menusamenstelling van een "calcotada" bestaat uit gegrilde "calcots", vergezeld van een originele saus, genaamd "salvitxada", gegrild schapevlees en geroosterde worst met de knoflooksaus "allioli" en boerenbrood, wijn uit de streek, sinaasappels, banket of vla, cava, koffie en likeur. Het jaargetijde voor een goede "calcotada" is de winter, van december tot maart. Voor het nagerecht biedt Tarragona het neusje van de zalm van de Catalaanse fijne banketwaren: "pastissets" in Tortosa; het "menjar blanc", verrukkelijke ingedikte amandelmelk, te Reus; "nero!" en "joles" in L'Espluga de Francoll met de varianten "carquinyolis" en "riflaclis".
Tarragona kent uitgestrekte wijnstreken: het Priorat, terra Alta, de oeverstreek Ribera d'Ebre, la Conca de Barberà en het Camp de Tarragona zelf, de Baix Penedès, tezamen goed voor meer dan anderhalf miljoen hectare wijngaard, zowel voor tafeldruif als rode wijnen, rosé's en de heldere witte wijnen. De twee controlerende "Consejos Reguladores" garanderen de hoogwaardige kwaliteit en zuiverheid van de wijnen die de namen Tarragona en Priorat mogen dragen.


P.S. Bovenstaande teksten werden gehaald uit de brochure "TARRAGONA"
uitgegeven door de "Spaanse dienst voor Toerisme".
Zie ook hier


KLIK HIERHOME